Ek wou gaan inklim in die hoeke van jou hart en my vuiste slaan teen die mure-wand
om jou te vra waarheen is ons oppad.
Ek wou gaan soek waar die onsekerheid in donker kamers van jou hart weggesteek is
en vrede maak met al die tye reeds verwkis.
Ek wou gaan kennis maak met geluk waar jy dit so onopgesmuk in die gange van jou hart se mure ophang
en vir myself verseker dat dit hier is waarna ek verlang.
Ek wou vir oulaas jou hart om myne sien huppel
om die vreugde-eenvoud van wat ons is te verdubbel.
Maar jou hart bly steeds tevergeefs toegesluit agter slot en grendel
en los my alleen staan; verwoes, verlore, breekbaar en flou gependel.
Wednesday, May 7, 2014
Onwillekeurig
Onwillekeurig vou die donkere gedagtes om my denke
en vat my terug na dinge van lank redds vergete.
Slegs 'n nou pad wat geen kans kan bied vir omdraai
en alles wat goed is uit my gedagtes uit waai.
Genadiglik word daar gepleit vir die denke om te verdwyn,
maar hoe dit wegvat as elke oomblik van seer steeds by my is - so fyn.
Waar is die keuse tussen donker en lig?
Hoe los jy jou hart so vol vrede en met dankbaarheid in die toekoms se sig?
Maak oop jou hart, maak oop jou denke
Gee jouself genoeg ruimte en vertroue as geskenke.
Wees bereid om te val, wees bereid om te leer
en jy kan die donker denke een vir een afweer.
en vat my terug na dinge van lank redds vergete.
Slegs 'n nou pad wat geen kans kan bied vir omdraai
en alles wat goed is uit my gedagtes uit waai.
Genadiglik word daar gepleit vir die denke om te verdwyn,
maar hoe dit wegvat as elke oomblik van seer steeds by my is - so fyn.
Waar is die keuse tussen donker en lig?
Hoe los jy jou hart so vol vrede en met dankbaarheid in die toekoms se sig?
Maak oop jou hart, maak oop jou denke
Gee jouself genoeg ruimte en vertroue as geskenke.
Wees bereid om te val, wees bereid om te leer
en jy kan die donker denke een vir een afweer.
Sonder twyfel...
As die wolke om die berge vou
verlang ek na jou oë so mistig blou
Daar is geen keer vir die son wat jou glimlag bring
Dis asof my hart van harthuppelende sielsvrede sing
Sonder twyfel, sonder vrees
kom wys jy my wat ware geluk kan wees
Sonder twyfel gee jy my
wat ek myself sover nog altyd beny
Daar is iets van vrede in jou menswees,
wat ver strek wat jy in my oë van dag een af kon lees.
Dis asof jou siel my hart kom vashou
al was dit stukkend, gekneus en rou.
Jy het met 'n karakter van deernis en verstaan
My eweskielik nie meer alleen laat staan.
Sonder twyfel maak jy my bewus van die gelukkige eenvoud van die lewe
en gee my kan om van my hart te verwyder - dit wat bewe
Sonder twyfel gee jy my die eenvoud en gawe van verstaan
en laat my my sielsvredend op geluk staan.
verlang ek na jou oë so mistig blou
Daar is geen keer vir die son wat jou glimlag bring
Dis asof my hart van harthuppelende sielsvrede sing
Sonder twyfel, sonder vrees
kom wys jy my wat ware geluk kan wees
Sonder twyfel gee jy my
wat ek myself sover nog altyd beny
Daar is iets van vrede in jou menswees,
wat ver strek wat jy in my oë van dag een af kon lees.
Dis asof jou siel my hart kom vashou
al was dit stukkend, gekneus en rou.
Jy het met 'n karakter van deernis en verstaan
My eweskielik nie meer alleen laat staan.
Sonder twyfel maak jy my bewus van die gelukkige eenvoud van die lewe
en gee my kan om van my hart te verwyder - dit wat bewe
Sonder twyfel gee jy my die eenvoud en gawe van verstaan
en laat my my sielsvredend op geluk staan.
Voetpad
Dis 'n wankelrige voetpad waarop ek loop
langs die voetpad is drome lankal reeds gestroop
Ek sien die pad voor my wink
en ek kan nie anders as om te voel hoe my hart stadig maar seker in hartseer sink
want vreugde van gister is verlate in die veld gelaat
en die eenvoud van liefde is iets waar nie een van ons meer ken - heeltemal te laat....
langs die voetpad is drome lankal reeds gestroop
Ek sien die pad voor my wink
en ek kan nie anders as om te voel hoe my hart stadig maar seker in hartseer sink
want vreugde van gister is verlate in die veld gelaat
en die eenvoud van liefde is iets waar nie een van ons meer ken - heeltemal te laat....
Skerwe
Dis 'n koue koppie koffie op die stoep waar rondom v136al die stukke van my hart
Want jy't dit wat was kom uithaal - aales van hartseer tot smart.
Dis koud en stil en onbegryplik hol
Dis reën en angs en 'n groot onbekende kol
Die trane val soos druppels soos die koppie teen die mure spat
en my hart krimp saam en ek probeer tevergeefs my gevoelens terugvat.
Ek is eensaam en alleen en verdrink in hierdie onbekende angs van seer,
ek wil hardloop, ek wil skuil, ek wil die stukkend probeer afweer..
Maar die koppie is gebreek - en so my hart
want al wat ek was is 'n koue koppie koffie omvou met reëndruppels van smart.
Want jy't dit wat was kom uithaal - aales van hartseer tot smart.
Dis koud en stil en onbegryplik hol
Dis reën en angs en 'n groot onbekende kol
Die trane val soos druppels soos die koppie teen die mure spat
en my hart krimp saam en ek probeer tevergeefs my gevoelens terugvat.
Ek is eensaam en alleen en verdrink in hierdie onbekende angs van seer,
ek wil hardloop, ek wil skuil, ek wil die stukkend probeer afweer..
Maar die koppie is gebreek - en so my hart
want al wat ek was is 'n koue koppie koffie omvou met reëndruppels van smart.
Sunday, January 19, 2014
Ongewillig
Ongewillig word my hart toegevou in woorde wat geen waarde dra
Want deur vreemde leemtes het my hart aanhou glo in wat môre sal inhou.
Die hart wou juis aanhou glo in elke positewe bydrae
want sien aanhou gee beteken daar is geen opregte berou
Ongewillig kyk my oë verby dit wat regtig is
Want die hart bly glo in dit wat die kop lankal wil uitwis
Die oë wil raaksien wat die hart nie wil wys
En soms, ja soms, die hart probeer verkeerd bewys
Ongewillig luister my siel na die onopgesmukte woorde van waansin
Want alle harte wil aanhou glo, alle oë wil sien en elke siel wil glo dat daar meer aan liefde is as bloot onsin.
10 Oktober '13
Want deur vreemde leemtes het my hart aanhou glo in wat môre sal inhou.
Die hart wou juis aanhou glo in elke positewe bydrae
want sien aanhou gee beteken daar is geen opregte berou
Ongewillig kyk my oë verby dit wat regtig is
Want die hart bly glo in dit wat die kop lankal wil uitwis
Die oë wil raaksien wat die hart nie wil wys
En soms, ja soms, die hart probeer verkeerd bewys
Ongewillig luister my siel na die onopgesmukte woorde van waansin
Want alle harte wil aanhou glo, alle oë wil sien en elke siel wil glo dat daar meer aan liefde is as bloot onsin.
10 Oktober '13
Thursday, August 15, 2013
Die onvermoë
Die onvermoë van gister spoel weer stadig oor my hart se
rand
Want dit wat ek gister wou vergeet het ek vandag weer onthou
Dat dit wat jy altyd was steeds deel is van jou bestand
En dat ek steeds jou hart se leë belofte tussen my vingers
toevou
Huppelend hardloop my hart om die leuens wat oor jou lippe
spoel
Want wie gee om wat wie ook al dink – as jy die lewe in jou
handpalm het?
Eers as die leuens opraak (en my hart moeg) kan ek werklik
sien wat jou siel bedoel
Miskien omdat my oë my toelaat om te sien wat my hart my wou
belet.
21 Februarie 2011
Woorde van die hart
Miljoene vrae hardloop deur my gedagtes
Ek is opsoek na slegs een antwoord
Miskien voel ek dat my eie antwoorde verdagt is
My siel pleeg moord
Want my hart vind dit moeilik om op te hou bloei
Woorde van seerkry is geskryf in bloed
Dis asof ek myself nie wil bemoei
Want jy is steeds in my gedagtes so bitterliksoet
Ek vra nie vir jou om terug te kom nie
Alleen wil ek weet waarom jy my gekies het
Ek soek nie ‘n verskoning nie
Of miskien was ek net te naief om op te let
Dat dit wat ek in jou oe gewaar
Slegs seerkry en
verdriet weerspieel
Tog bly ek intens na jou oe staar
En laat jou toe om my onophoudelik te verniel
Ek gee nie meer om nie ek wil jou net sien
Miskien stop dit die seer wat in my hart vloei
Waarom bly jy steeds nog anoniem?
Waarom hou my hart nie op met bloei?
Is dit dalk iets wat ek verdien?
of sommer net jy wat my hart se taal nie kan sien?
Omdat ek kan...
Net omdat ek kan omvou my gedagtes jou
Miskien net omdat ek jou juis so beter kan onthou
Net omdat ek kan vorm jy deel van my hart
Omdat my hart weet dit kan nie funksioneer sonder jou as ‘n
part
Net omdat ek kan onthou ek jou oë wat andersheid weerspieël
het
Sodat my siel kan oorloop van alles wat ek voorheen myself
verbied het
Net omdat ek kan vind ek vrede in jou woorde
Al laat ek dit rym met my eie vals akkoorde
Net omdat ek kan spel ek my gevoelens uit vir jou
Net sodat jou gedagtes dalk net myne kan omvou…
19 Maart 2010
Legende van vergaan
Genadeloos is die vriendskap met my lewe
Weerloos is wat die lewe my bied
Sielloos is wat die lewe my laat
Gebede en trane na God bly onbeantwoord
Daar word dan gesê ons trane vang Hy vas
Tog is my lewe heeltemal op sy eie akkoord
En bly die trane rol op wange wat lankal reeds was
Die goeie word omvou deur die sleg
Alle herinneringe word uitgewis
Dis asof positief en negatief inmekaar in vleg
En die lewenstrein my laat weet ek het Hom gemis
Al wat nou agterbly is die onbekende
van gister se bestaan
dalk was God vir jou ‘n legende
maar vir my – die God wat toekyk hoe ek vergaan.
7 Julie 2010
Kom maak 'n draai in my hart
Kom
maak 'n draai in my hart
en jy sal my kry, ingekrimp en in die hoekie sit ek en wag
vir beter tye, vir 'n beter dag.
Kom maak 'n draai in my hart
en jy sal sien dat jou afwesigheid my verwese gelaat het
kom maak 'n draai in my hart
en sien dat ek tog jou vriendin was
al het die ander gese, los hom hy is net 'n las
Kom maak 'n draai in my hart
en sien die trane oor my wange rol
want jou vriendskap was vir my meer as net 'n jol
Kom maak 'n draai in my hart
en voel die seer wat ek voel
Kom maak n draai in my hart
en jy sal my kry, ingekrimp en in 'n hoekie sit ek en wag
vir beter tye, 'n beter vriend en 'n beter dag....
en jy sal my kry, ingekrimp en in die hoekie sit ek en wag
vir beter tye, vir 'n beter dag.
Kom maak 'n draai in my hart
en jy sal sien dat jou afwesigheid my verwese gelaat het
kom maak 'n draai in my hart
en sien dat ek tog jou vriendin was
al het die ander gese, los hom hy is net 'n las
Kom maak 'n draai in my hart
en sien die trane oor my wange rol
want jou vriendskap was vir my meer as net 'n jol
Kom maak 'n draai in my hart
en voel die seer wat ek voel
Kom maak n draai in my hart
en jy sal my kry, ingekrimp en in 'n hoekie sit ek en wag
vir beter tye, 'n beter vriend en 'n beter dag....
16
April 09
Soeke na 'n wens
'n Soeke na 'n wens om
'n lewe te vervul
Om iets te vind om te glo, om aan vas te hou
Om te raak aan die rand van vryheid en weer toegevou te word in die omsingelende wêreld van mensdom
Om die moed te vind om anders te wees as ander
Om genot te vind in die seerkry van ons daaglikse ervarings
Om seerkry te kan sien as 'n teken van versterking
Om iemand te vind wat se gedagtes met joune ontmoet
Om die vreemde gevoel van alleen in jou vuis toe te vou en dit in 'n vriend te verander
Om trane wat onbeskaamd oor jou wange rol op jou vingerpunte te voel en die werklikheid van uniekwees te ervaar
Om die seermaakwoorde as 'n teken van omgee te beskou
Om 'n verbode gevoel om te skakel in 'n lewenslange vriendskap
Om 'n melodie van die seermaakwoorde wat jy vir my së te vorm
en om vervuld te leef met opregte wense in jou hart...
10 November 2008
Om te raak aan die rand van vryheid en weer toegevou te word in die omsingelende wêreld van mensdom
Om die moed te vind om anders te wees as ander
Om genot te vind in die seerkry van ons daaglikse ervarings
Om seerkry te kan sien as 'n teken van versterking
Om iemand te vind wat se gedagtes met joune ontmoet
Om die vreemde gevoel van alleen in jou vuis toe te vou en dit in 'n vriend te verander
Om trane wat onbeskaamd oor jou wange rol op jou vingerpunte te voel en die werklikheid van uniekwees te ervaar
Om die seermaakwoorde as 'n teken van omgee te beskou
Om 'n verbode gevoel om te skakel in 'n lewenslange vriendskap
Om 'n melodie van die seermaakwoorde wat jy vir my së te vorm
en om vervuld te leef met opregte wense in jou hart...
10 November 2008
Wednesday, March 7, 2012
Om god te speel..
Soos die son ondergaan tussen die groen akkerbome,
fluister die blare met simpatie dat more nog 'n dag is en die son miskien dan
sy strale van geluk in my glimlag sal skyn.
Want sien jou tuiste is voorgee en jouskuiling was God
Maar die God wat ek ken is nie so nie,
steeds kom verwoes jyongeerg my genade, my geloof en my God.
Darem is dit so duidelik soos daglig,
want vir jou is dit belangriker om god te speel as om in God te glo...
25 Februarie* 2012
fluister die blare met simpatie dat more nog 'n dag is en die son miskien dan
sy strale van geluk in my glimlag sal skyn.
Want sien jou tuiste is voorgee en jouskuiling was God
Maar die God wat ek ken is nie so nie,
steeds kom verwoes jyongeerg my genade, my geloof en my God.
Darem is dit so duidelik soos daglig,
want vir jou is dit belangriker om god te speel as om in God te glo...
25 Februarie* 2012
Wednesday, June 1, 2011
Onvoltooide fantasie..
Onthou jy daardie eerste keer?
Toe jy onophoudelik my in jou oë vaskeer
My hart het gebons vir die taal wat jou oë met myne praat;
Sonder woorde het jou oë als gesê en my verstom gelaat
Skaam was jy en bang was ek,
Vir dit wat ons harte van oorloop maar net by ons oë uitlek
Want sien, dis meer gekompliseerd as wat jou oë vir my wys
Dis meer as wat jy en ek wil en meer word by beide vereis
Want die lewe bly nou maar eens ‘n onvoltooide fantasie
Waar hierdie sprokiesdroom van ons nie gou gaan waar word nie…
Toe jy onophoudelik my in jou oë vaskeer
My hart het gebons vir die taal wat jou oë met myne praat;
Sonder woorde het jou oë als gesê en my verstom gelaat
Skaam was jy en bang was ek,
Vir dit wat ons harte van oorloop maar net by ons oë uitlek
Want sien, dis meer gekompliseerd as wat jou oë vir my wys
Dis meer as wat jy en ek wil en meer word by beide vereis
Want die lewe bly nou maar eens ‘n onvoltooide fantasie
Waar hierdie sprokiesdroom van ons nie gou gaan waar word nie…
Kaapse Platteland..
Ek is vasgevang tussen Hemel en Aarde
Want niks anders gee jou siel soveel meer waarde
Dis asof kleur en reuk my liggaam oorneem
Juis omdat daar soveel is om waar te neem
Dis onmoontlik om woorde te ontdek
Wat oor hierdie landskap wat ek sien sal kan strek
Groen en blou, eweskielik so na aan mekaar
Presies asof hulle saam op die horison die ewigheid in wil vaar
Dis vrede-kos vir die siel – hierdie Kaapse platteland
Want waar anders vind die hart geluk as tussen sonstrale, berge, wingerde en fynbos-sand?
Want niks anders gee jou siel soveel meer waarde
Dis asof kleur en reuk my liggaam oorneem
Juis omdat daar soveel is om waar te neem
Dis onmoontlik om woorde te ontdek
Wat oor hierdie landskap wat ek sien sal kan strek
Groen en blou, eweskielik so na aan mekaar
Presies asof hulle saam op die horison die ewigheid in wil vaar
Dis vrede-kos vir die siel – hierdie Kaapse platteland
Want waar anders vind die hart geluk as tussen sonstrale, berge, wingerde en fynbos-sand?
Die [on]waarheid..
Onverwagte paaie kruis met voete wat die hart se pyn moes dra
Maar die hart is hiervan onbewus
en wil steeds die vrae van die siel vra
juis om die pyn van die hart te blus
Onvoltooide sinne vul hande wat regstaan vir ontvang
Net sodat dit kan vul – die leemte binny my
Want binne my soek ek rede vir dit waarna ek verlang
Dit waarvan my herinneringe my nie wil bevry
Ongesiene waarhede word gesoek in oë wat lankal reeds was
Miskien juis om vrede in my siel te bewaar
Maar nou het die vrede geen waarde – want die leuen druk my teen jou hart se punt vas
Dis hier waar insig ingryp en saggies vir my fluister; dis goed; dis reg; dis klaar…
Maar die hart is hiervan onbewus
en wil steeds die vrae van die siel vra
juis om die pyn van die hart te blus
Onvoltooide sinne vul hande wat regstaan vir ontvang
Net sodat dit kan vul – die leemte binny my
Want binne my soek ek rede vir dit waarna ek verlang
Dit waarvan my herinneringe my nie wil bevry
Ongesiene waarhede word gesoek in oë wat lankal reeds was
Miskien juis om vrede in my siel te bewaar
Maar nou het die vrede geen waarde – want die leuen druk my teen jou hart se punt vas
Dis hier waar insig ingryp en saggies vir my fluister; dis goed; dis reg; dis klaar…
Saturday, February 5, 2011
Kompartement in my hart...
Soos ek my lewe in ‘n tas pak as ek weer terugkeer na Stellenbosch
Pak ek jou in een van my hart se diepste kompartemente
Sodat ek jou slegs vaagweg kan onthou sonder verdere denke
Sodat ek kan leef met oorgawe en nie terugstaan vir die seer wat jy so onopgesmuk in my kom plaas het nie
Sodat ek kan lag – so hard en soveel as wat ek wil sodat jy kan sien ek leef nog met my hele hart
Sodat ek kan wees, spontaan en impulsief, sonder om te wonder wat jy oor my dade dink
Sodat ek kan weet dat die lewe myne is, en dat jy my nie gaan stop om te leef, te lag, te wees en met oorgawe weer te kan lief hê nie.
Want sien, ek pak jou in een van my hart se diepste kompartemente,
want ek wil weer voel dat ek nog die stukkie van my siel wat ek vir jou gegee het weer teruggekry het
want ek wil weer sien dat die lewe myne is en jy nie die rigting gaan bepaal nie
want ek wil weer glo dat alles in die wêreld tog goed is en nie net verinneweer en vernietig nie
en alles is goed – weet jy – want jy bestaan nog vaagweg in ‘n kompartement waarin ek min gaan en die sleutel daarvan lankal reeds by my hart uitgegooi het.
11 Januarie 2011
Pak ek jou in een van my hart se diepste kompartemente
Sodat ek jou slegs vaagweg kan onthou sonder verdere denke
Sodat ek kan leef met oorgawe en nie terugstaan vir die seer wat jy so onopgesmuk in my kom plaas het nie
Sodat ek kan lag – so hard en soveel as wat ek wil sodat jy kan sien ek leef nog met my hele hart
Sodat ek kan wees, spontaan en impulsief, sonder om te wonder wat jy oor my dade dink
Sodat ek kan weet dat die lewe myne is, en dat jy my nie gaan stop om te leef, te lag, te wees en met oorgawe weer te kan lief hê nie.
Want sien, ek pak jou in een van my hart se diepste kompartemente,
want ek wil weer voel dat ek nog die stukkie van my siel wat ek vir jou gegee het weer teruggekry het
want ek wil weer sien dat die lewe myne is en jy nie die rigting gaan bepaal nie
want ek wil weer glo dat alles in die wêreld tog goed is en nie net verinneweer en vernietig nie
en alles is goed – weet jy – want jy bestaan nog vaagweg in ‘n kompartement waarin ek min gaan en die sleutel daarvan lankal reeds by my hart uitgegooi het.
11 Januarie 2011
Donker Tonnel melodie...
Ek is uitgeput,
Leeggetap.
Iewers moet ek uit hierdie lewe van my ontsnap
Geen uitkoms is in sig,
Geen tonnel waarin die einde weerspieël, die lig.
Dis donker en alleen
Slegs druppels van trane of die van die reën.
Waarheen nou is die vraag
Alles om my word net al hoe meer vaag
Dis dof en onherkenbaar
En tog wel verstaanbaar
Die wêreld van my is nie hoe ek dit ken
Ek is verward, en vasgepen.
Sonder ‘n kans om te sê hoe ek voel
Om my vervaag die betekenis van my doel
Ek weet nie meer wat is fiksie en wat is feit
Al wat ek voel is die alleenheid
Dis soos die son wat sak en die aarde verlate los
Die warmte daarvan wat agterbly is my stapelkos
Al die keuses voel soos dieselfde kringloop-pad
Elkeen laat my aan die waarheid vat
Steeds soek ek na dit wat saak maak
Want die wereld vertel dis ‘n uiterse onbelangrike saak.
Hoop is ‘n droom – miskien slegs vir my
Want elke keer as daar hoop is gly dit my verby
Vreemd genoeg bly ek hoop
En al wat my uitgestrekte hande ontvang is die hoop van wanhoop.
Daar is dus geen uitweg nie
Al wat dit is, is ‘n donker tonnel-melodie.
22 Junie 2010
Leeggetap.
Iewers moet ek uit hierdie lewe van my ontsnap
Geen uitkoms is in sig,
Geen tonnel waarin die einde weerspieël, die lig.
Dis donker en alleen
Slegs druppels van trane of die van die reën.
Waarheen nou is die vraag
Alles om my word net al hoe meer vaag
Dis dof en onherkenbaar
En tog wel verstaanbaar
Die wêreld van my is nie hoe ek dit ken
Ek is verward, en vasgepen.
Sonder ‘n kans om te sê hoe ek voel
Om my vervaag die betekenis van my doel
Ek weet nie meer wat is fiksie en wat is feit
Al wat ek voel is die alleenheid
Dis soos die son wat sak en die aarde verlate los
Die warmte daarvan wat agterbly is my stapelkos
Al die keuses voel soos dieselfde kringloop-pad
Elkeen laat my aan die waarheid vat
Steeds soek ek na dit wat saak maak
Want die wereld vertel dis ‘n uiterse onbelangrike saak.
Hoop is ‘n droom – miskien slegs vir my
Want elke keer as daar hoop is gly dit my verby
Vreemd genoeg bly ek hoop
En al wat my uitgestrekte hande ontvang is die hoop van wanhoop.
Daar is dus geen uitweg nie
Al wat dit is, is ‘n donker tonnel-melodie.
22 Junie 2010
Thursday, August 12, 2010
Donker tonnel melodie...
Ek is uitgeput,
Leeggetap.
Iewers moet ek uit hierdie lewe van my ontsnap
Geen uitkoms is in sig,
Geen tonnel waarin die einde weerspieël die lig.
Dis donker en alleen
Slegs druppels van trane of die van die reën.
Waarheen nou is die vraag
Alles om my word net al hoe meer vaag
Dis dof en onherkenbaar
En tog wel verstaanbaar
Die wêreld van my is nie hoe ek dit ken
Ek is verward, en vasgepen.
Sonder ‘n kans om te sê hoe ek voel
Om my vervaag die betekenis van my doel
Ek weet nie meer wat is fiksie en wat is feit
Al wat ek voel is die alleenheid
Dis soos die son wat sak en die aarde verlate los
Die warmte daarvan wat agterbly is my stapelkos
Al die keuses voel soos dieselfde kringloop-pad
Elkeen laat my aan die waarheid vat
Steeds soek ek na dit wat saak maak
Want die wereld vertel dis ‘n uiterse onbelangrike saak.
Hoop is ‘n droom – miskien slegs vir my
Want elke keer as daar hoop is gly dit my verby
Vreemd genoeg bly ek hoop
En al wat my uitgestrekte hande ontvang is die hoop van wanhoop.
Daar is dus geen uitweg nie
Al wat dit is, is ‘n donker tonnel-melodie.
22 Junie 2010
Leeggetap.
Iewers moet ek uit hierdie lewe van my ontsnap
Geen uitkoms is in sig,
Geen tonnel waarin die einde weerspieël die lig.
Dis donker en alleen
Slegs druppels van trane of die van die reën.
Waarheen nou is die vraag
Alles om my word net al hoe meer vaag
Dis dof en onherkenbaar
En tog wel verstaanbaar
Die wêreld van my is nie hoe ek dit ken
Ek is verward, en vasgepen.
Sonder ‘n kans om te sê hoe ek voel
Om my vervaag die betekenis van my doel
Ek weet nie meer wat is fiksie en wat is feit
Al wat ek voel is die alleenheid
Dis soos die son wat sak en die aarde verlate los
Die warmte daarvan wat agterbly is my stapelkos
Al die keuses voel soos dieselfde kringloop-pad
Elkeen laat my aan die waarheid vat
Steeds soek ek na dit wat saak maak
Want die wereld vertel dis ‘n uiterse onbelangrike saak.
Hoop is ‘n droom – miskien slegs vir my
Want elke keer as daar hoop is gly dit my verby
Vreemd genoeg bly ek hoop
En al wat my uitgestrekte hande ontvang is die hoop van wanhoop.
Daar is dus geen uitweg nie
Al wat dit is, is ‘n donker tonnel-melodie.
22 Junie 2010
Darrom gee ek oor...
By my voete lê my drome aan skerwe
Drome van lank gelede reeeds uitgesterwe
So lank terug het die liefde my verras met jou
Net sodat ek die pyn van toe om my hart omvou
Steeds stop dit nie die mal-oor-jou-gevoel as ek van jou hoor
Die man op my skouer fluister dat ek die rondte klaar verloor
Want as dit by liefde kom verskil wat jy voel en wat jy dink
En voel laat mens net verder in die liefde verdrink
Daarom gee ek oor aan dit wat goed is
Want liefde verraai denke en als wat sleg is word uitgewis
Daarom gee ek oor aan wat my gelukkig maak
Want nou voel dit of ek gevind het wat saakmaak
Daarom gee ek oor aan dit wat jy in my hart opwek
Want vir die eerste keer word die liefde werklik ontdek
Daarom laat ek toe dat jy tot in my siel in kyk
Want dis al hoe jy die ware ek kan bereik
11 Julie 2010
Drome van lank gelede reeeds uitgesterwe
So lank terug het die liefde my verras met jou
Net sodat ek die pyn van toe om my hart omvou
Steeds stop dit nie die mal-oor-jou-gevoel as ek van jou hoor
Die man op my skouer fluister dat ek die rondte klaar verloor
Want as dit by liefde kom verskil wat jy voel en wat jy dink
En voel laat mens net verder in die liefde verdrink
Daarom gee ek oor aan dit wat goed is
Want liefde verraai denke en als wat sleg is word uitgewis
Daarom gee ek oor aan wat my gelukkig maak
Want nou voel dit of ek gevind het wat saakmaak
Daarom gee ek oor aan dit wat jy in my hart opwek
Want vir die eerste keer word die liefde werklik ontdek
Daarom laat ek toe dat jy tot in my siel in kyk
Want dis al hoe jy die ware ek kan bereik
11 Julie 2010
Subscribe to:
Posts (Atom)